دايناسورهای بيچاره ۲

 

انسداد نور خورشيد

گمان می رود حريق جهانی مذکور نه تنها باعث ويرانی شده، بلکه تراکم دود حاصل از آن احتمالا با سد کردن نور خورشيد باعث سرد شدن زمين و توقف فرآيند فوتوسنتر در گياهان شده است.

لايه جا مانده از برخورد سنگ آسمانی حاوی عنصر نادر ايريديوم است

 

به اين ترتيب حتی گياهانی که طعمه آتش نشدند، در اثر نرسيدن نور خورشيد تلف شدند.

اما "کلر بلچر"، از دانشگاه رويال هالووی شعبه دانشگاه لندن در اگهام، با انجام تحقيقات تازه ای اين نظريه را به چالش گرفته است.

او شش نقطه در غرب آمريکای شمالی ر،ا که قدمت آنها به دوره برخورد سنگ آسمانی به مکزيک بازمی گردد، مطالعه کرده است.

هر يک از اين نقاط به پايان دوران کريتيشس (Cretaceous) و زمانی که سنگ آسمانی به زمين برخورد کرد مربوط می شود.

در تمامی اين نقاط همچنين دورانی از زمين شناسی به ثبت رسيده است که در واقع پايان دوره کريتيشس (Cretaceous) و آغاز دوره ترشياری (Tertiary) محسوب می شود.

لايه مرزی ميان دوره های کريتيشس و ترشياری به "کی-تی" معروف است.

پيدايش لايه کی تی با عصر انقراض دايناسورها مصادف است و تصور می شود در اين دوره يک جرم عظيم آسمانی به زمين برخورد کرده باشد.

صخره های رسوبی اين لايه حاوی مقادير زيادی عنصر ايريديوم است که غالبا در شهاب سنگ ها يافت می شود.

  
نویسنده : ‏T.O. Kongo ; ساعت ٧:٢٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٢/۱٠/۱٩